نسیم طبیعت ایران

پژوهش، تحقیق، ارائه اطلاعات و مطالب آموزشی در زمینه طبیعت، گردشگری و آئین های ایران

عزاداری برای محیط زیست ایران
ساعت ٥:٢٢ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٤ آذر ۱۳۸٩   کلمات کلیدی:

آبان 1389 بی‌شک یکی از سیاه‌ترین ایام برای طرفداران محیط زیست در ایران است؛ ماهی که جنگل‌های بی‌نظیر بلوط در مریوان برای چندمین بار در طول یک سال اخیر سوخت و هیچ نهاد مسئولی نخواست یا نتوانست دلایل این آتش‌سوزی پرتکرار را اعلام و یا آن را مهار کند.

متاسفانه در همین ماه فاجعه جنگل های گلستان هم رخ داد.

ماهی که در آن، مهم‌ترین و بزرگ‌ترین پارک ملی کشور، یعنی پارک ملّی کویر هم به دست متولیانش در سازمان حفاظت محیط زیست نیز مورد تجاوزی آشکار قرار گرفت و اجازه اکتشاف و استخراج نفت به سرمایه‌گذار چینی در آن صادر شد.

و غم‌انگیز‌تر و حیرت‌آورتر از همه آن که در هشتمین روز از آبان ماه 1389، دیرینه‌ترین باغ اکولوژی ایران و خاورمیانه در نوشهر به بهانه احداث جاده‌ کمربندی برای بندرگاه نوشهر مورد تجاوز قرار گرفت و در کمتر از پنج ساعت، بیش از 50 هزار اصله نهال، درختچه و درخت دو تا 25 سال در محوطه‌ای به وسعت هشت هکتار تخریب شد؛

باغ اکولوژی نوشهر را همواره با باغ فلورانس در ایتالیا و کیو در لندن مقایسه می‌کنند و از همین رو به عنوان یک میراث طبیعی ملی، دارای شماره ثبت 17795 در سازمان میراث فرهنگی و گردشگری کشور است، اما به جای آن که قدر چنین مجموعه‌های بی‌نظیری را بدانیم و آنها را از منظر توریسم علمی/ پژوهشی حرمت گذاریم، با دست خود، تیشه به ریشه این مزیت‌های ناهمتای وطن می‌زنیم، چرا؟ مگر ما چند پردیس دیگر در ایران داریم که دارای تنوع زیستی گیاهی به میزان 1400 گونه در سطحی به وسعت فقط 35 هکتار باشد؟ آیا واقعاً همه دلیل بن‌بست شهر نوشهر و گره‌های ترافیکی آن، باید به باغی با مساحت 35 هکتار ختم شود؟  آیا اینگونه می‌خواهیم دانش‌بنیاد و دانایی‌محور حرکت کنیم و نشان دهیم که «پژوهش» برای‌مان مقدس و ارزشمند است؟

تا کی باید نشان دهیم که اصل 50 قانون اساسی برای ما صرفاً یک اصل ویترینی است و هرگز حاضر نیستیم از منافع اقتصادی بخشی و کوتاه مدت برای حفظ حیات اجتماعی رو به رشد مردم ایران بگذریم؟ یادمان باشد اگر این بار در برابر متجاوزان به باغ اکولوژی نوشهر کوتاه بیاییم و آنها را به مجازات نرسانیم؛ باید برای همیشه با خاطره‌ این پردیس‌های زیبا و پژوهش‌بنیاد در عرصه منابع طبیعی کشور خداحافظی کنیم.