نسیم طبیعت ایران

پژوهش، تحقیق، ارائه اطلاعات و مطالب آموزشی در زمینه طبیعت، گردشگری و آئین های ایران

کلبه ای از جنس بهشت
ساعت ۱٠:٤٩ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۸ شهریور ۱۳۸۸   کلمات کلیدی: خانه ی گلی ،بوم گردی ،شهسوار ،جل چلاسر

خبرگزاری میر اث فرهنگی_ گردشگری_ کمی در شهسوار گشتم تا توانستم به جل چلاسر برسم. همه جا سبز، همه جا شالیزار همه جای بوی خوش برنج و چای.

کلبه‌ای قهوه‌ای رنگ در میان آن همه سبز؛ خانه‌ای کاهگلی که تنها صدای صمیمیت و عشق از آن شنیده می‌شد.

 خانه کاهگلی یا به قول فرزین ملکی، "خونه گلی" مرکز توریستی است که در میان باغات و شالیزارهای جلاسر شهسوار قرار دارد و همیشه مسافران را از دور دست‌ها به خود جلب می کند.

فرزین ملکی، مدیر این مرکز گردشگری که تحصیل‌کرده کشور انگلستان است با زبان گیلکی مردم چلاسر به توریست‌ها و بازدیدکنندگان خیر مقدم می گوید. در اولین نگاه او را با کشاورز سنتی منطقه اشتباه خواهید گرفت؛ ساده و بی آلایش.

وی که با همسر ونزوئلایی و فرزندش شمس در این خانه اجدادی زندگی می‌کند، خانه و منطقه جل چلاسر را بخشی از وجود خویش می‌داند. او که بیشتر زندگیش را در سفر گذرانده است در بهار و تابستان به زادگاهش بازگشته و به پذیرایی از میهمانان خود می پردازد.

ملکی دلیل انتخاب نام خانه را پسرش خواند و گفت:« از زمانی که این خانه را ساختیم، پسرم شمس هر جای دنیا که بودیم می‌گفت کی میریم خونه گلی؟ همین باعث شد اسم اینجا بشه "خونه گلی".»

 

 

فرزین ملکی می‌گوید:« از اوان کودکی در فکر زندگی سنتی بودم و همیشه از بزرگترها می‌پرسیدم مردم در گذشته چگونه زندگی می کردند و چه جوری بودند. هرچه بزرگتر شدم بیشتر به این فکر بودم که کاش می توانستم مثل آدمهای قدیمی باشم، مهربان و خوب، فعال و سالم زندگی کنم.»

وی معتقد است که قرن 21 عصر دانایی بوده و زمان سنت گریزی از انبوه سازی قرن 20 فرارسیده است. بسیاری از مردم دوست دارند طبیعی زندگی کنند، طبیعی بخورند و همیشه به دنبال فرصت می گردند تا حتی برای چند روز طبیعی باشند.

در جایی زندگی کنند که مردمانش هزاران سال به همان صورت زندگی کردند و چیزی بخورند که مردم ده‌ها قرن آن‌گونه می‌خوردند؛ جایی قدم بزنند که معبر جنگلی چند هزار ساله است.

او می گوید:« مردم امروزه می دانند که ممکن نیست در شهرها و در زندگی مدرن از دست مواد نگه دارنده سمی و گاز های مضر و هوای آلوده رهایی یابند، ولی دوست دارند و می‌خواهند چند روز تجربه کنند که گذشتگان چگونه بودند و چگونه زیستند.

لبنیات محلی را که رنگ هیچ کارخانه و ماشینی  ندیده و در مقابل چشمانشان تولید شده را میل کنند و تشکر کنند از گاو  و گوسفند‌هایی که با چرا در جنگل و چراگاه‌های طبیعی، این برکات سالم را در اختیار ما قرار می دهند.»  

به دلیل فراوانی گل و گیاه انواع مربا‌جات از قبیل مربای بهار نارنج، تمشک، پرتقال، گل و بسیاری دیگر تولید می‌شود که در فروشگاه خانه گلی به فروش می‌رسد. همگی آنها خانگی است و توسط خانم های محلی با ترکیبات محلی تولید می‌شود. 

غذاهای محلی منحصر به فرد خانه گلی نیز تفاوتهای آشکاری با دیگر غذاهای شمالی دارد؛ غذاهایی مانند میرزا قاسمی، باقالا قاتق، ترشه تره، شیرین تره، پنیر برشته، خورشت فسنجان، خورشت آلو و انواع خورشت‌ها و غذاهای محلی پخته شده در ظروف سنتی و روی آتش هیزم که همراه با  محصولات کاملاً مخصوص وطبیعی چلاسر و جل در رستوران خونه گلی که توسط بانوان همسایه خونه گلی پخته می شوند.

یکی دیگر از کار‌های منحصر به فرد خونه گلی ترتیب آموزش اسکی روی آب است. ملکی از دوازده سالگی به ورزش اسکی روی آب پرداخته و هنگام تحصیل در اروپا از برترین‌های اسکی روی آب بوده است. 

در تابستان‌ها او گروه‌های توریستی ایرانی و خارجی را به کنار ساحل برده و امکانات تفریحی خوبی در اختیارشان قرارد می‌دهد. البته در قایق و کنار دریا از مهمانان و توریست‌ها با نوشابه‌های محلی گرمی مانند گل‌گاوزبان و نوشدنیهای سردی چون شربت نعناع و دوغ های محلی پذیرایی می‌کند. در آنجا امکان صید ماهی در دریا و رودخانه شیرود نیز برای علاقه‌مندان فراهم است. 

ملکی در باره خانه گلی می‌گوید:« در سال 81 اولین گام را برداشتم و شروع به ساختن خانه‌ای نمودم که سنت گذشتگان ما در گیلان و مازندران بود.

برای ساختن خانه گلی به مشکلات بسیاری برخوردم. از آن جمله استادکارانی که برای کار نیاز داشتم؛ آنها تعدادی آدم مسن بودند که آخرین دست‌رنج‌های خود را می‌ستودند و به آنچه که امروز با نام ویلا در همه جا می دیدند، می‌خندیدند.

جمع کردن این جمع کهنسال خوش دست کاری بس دشوار بود. مرحله بعد بدست آوردن مصالح ساختمانی بود که در روزگار سیمان و آهن، یافتن آنها نیز کاری بسیار دشوار بود.

شروع به گشتن کردم و از خانه های سنتی و گلی قدیمی چوبهای لازم را گرد آوری کردم و کمی هم از جنگلهای زیبا و سبز قرض گرفتم. چوبهای بلوط، گردو و توسکا که نقش‌های خود را در اسکلت و نمای ساختمان به همگان نشان می‌دهند.

ولی در هر صورت مجبور شدم مقداری هم نراد روسی بخرم که ای کاش می توانستم ایرانی آن را تهیه کنم. هر روز که استاد کاران مشغول کار بودند، خود نیز با لذت و عشقی فراوان به آنها کمک می کردم، چوب می بردیدم و کاه گل را با لگد‌های استوار می‌کوبیدم. کاه گل های خوشبو که به رنگدانه های چای و ساقه شالی برنج آغشته بودند بنایی را پوشش دادند که قرنها سرنوشت‌ها را در خود ساخته بودند.»

خانه گلی در باغ چای قدیمی است که از سال 1315 تفریحگاه خانواده ملکی بوده و از سال 82 به آن نهال‌های مرکبات اضافه شده است. این خانه بین دو روستای زیبای چلاسر و جل چلاسر از توابع دهستان سلیمان آباد تنکابن است که با چشم اندازی بی نظیر به جنگل‌های انبوه و دریای خزر در جبهه شمالی البرز مرکزی قرار دارد.

اقامت درخانه گلی با انواع برنامه های پیاده روی سبک، جنگل پیمایی تا قله نوردی سنگین، دوچرخه سواری، بازدید از جاذبه های توریستی از جمله کارگاه سفالگری سنتی، امکان یادگیری درست کردن و خریداری ظروف و تزیینات سفالی بومی، بازدید از چادرشب بافی سنتی و گفتگو با مردمان قدیمی که کلی خاطرات از گذشته های این دیار دارند، بازدید از آثارتاریخی و گبرستان چند هزار ساله، آبگرم سادات شهر و سخت سر، امکان بازدید از نبرد گاوهای محلی، بازدید از بازار ماهی فروشان و چوب زنی ماهی و برنامه های تفریحی دیگری همراه است.

 بوم گردی نوعی از گردشگری است که بر پایه توسعه، معرفی، حفظ و احیا جامعه بومی و محلی قرار دارد و این خانه گامی بسیار موثر در این عرصه برداشته است.

اشکان بروج